ஹோம் /நியூஸ் /சிறப்புக் கட்டுரைகள் /

காஷ்மீரில் நேரு செய்த 5 தவறுகளின் 75ம் ஆண்டு நினைவுதினம்- மத்திய அமைச்சர் கிரண் ரிஜிஜு

காஷ்மீரில் நேரு செய்த 5 தவறுகளின் 75ம் ஆண்டு நினைவுதினம்- மத்திய அமைச்சர் கிரண் ரிஜிஜு

கிரண் ரிஜிஜு

கிரண் ரிஜிஜு

இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு பிரச்சனைகளை உருவாக்கிய சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாக காஷ்மீர் இருந்தது என்றும், அப்போதைய மாநிலத்தை ஆண்ட மகாராஜா ஹரி சிங், இந்தியாவுடன் இணைவதில் மெத்தனமாக இருந்தார் என்றும் கடந்த 70 ஆண்டுகளாக ஒரு  வரலாற்று பொய் இழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது.

மேலும் படிக்கவும் ...
  • News18 Tamil
  • 7 minute read
  • Last Updated :
  • Delhi, India

    -கிரண் ரிஜிஜு

    அக்டோபர் 27ம் தேதியின் முக்கியத்துவத்தை இரண்டு வழிகளில் பார்க்கலாம். முதலாவது, ஜம்மு- காஷ்மீர் இந்தியாவில் இணைந்ததன் 75வது ஆண்டுதினம். வரலாற்று ரீதியாக இது சரியானது. இருப்பினும், இந்த தேதியை பார்க்க மற்றொரு சூழல் மற்றும் துல்லியமான வழியும் உள்ளது. இந்த தேதிக்கு முன்னும் பின்னும், அடுத்த ஏழு தசாப்தங்களாக இந்தியாவை ஆட்டிப்படைத்த ஜவஹர்லால் நேருவின் மிகப்பெரிய தவறுகளின் தொடரின் முக்கியமான நாளின் 75வது ஆண்டு நினைவு தினம் அக்டோபர் 27 ஆகும்.

    இந்தியா 1947ஆம் ஆண்டு பிரிக்கப்பட்டபோது, பிரிவினை தொடர்பான கொள்கைகள் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகியவற்றில் எதனுடன் இணைவது என்பதை தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் சமஸ்தானங்களுக்கு (princely states) இருந்தன. சமஸ்தானங்களின் மக்களுடன் எந்த ஆலோசனைக்கும் எந்த ஏற்பாடும் இல்லை. இணைவது தொடர்பான அனைத்து விஷயங்களும் சமஸ்தானங்களின் ஆட்சியாளருக்கும் அந்தந்த ஆதிக்கங்களின் தலைவர்களுக்கும் இடையில் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

    ஒரு பழங்கால தேசத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு ஒருங்கிணைந்த, புவியியல் ரீதியாக இணைந்த தேசத்தை உருவாக்குவதற்கு தளராத மன உறுதியும், தொலைநோக்குப் பார்வையும் தேவைப்பட்டது. இந்தியாவின் இரும்பு மனிதர் என அறியப்படும் சர்தார் வல்லபபாய் படேல் இந்த பணிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டார். அப்போது, 560 சமஸ்தானங்கள் இருந்தன. இவை அனைத்தும், ஆகஸ்ட் 15,1947ம் ஆண்டுக்கு முன் இந்தியாவுடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன.

    ஐதராபாத் மற்றும் ஜூனாகார் ஆகிய இரண்டு சமஸ்தானங்கள் பிரச்னைகளை ஏற்படுத்தின. ஆனால், சர்தார் படேல் தனது சாதுர்யம், தேவைப்பட்டால் படைகளை பயன்படுத்துவது போன்ற முன்மாதிரியான திறன்களை பயன்படுத்தி இரு சமஸ்தானங்களையும் வெளியேற்றினார்.

    இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு பிரச்சனைகளை உருவாக்கிய சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாக காஷ்மீர் இருந்தது என்றும், அப்போதைய மாநிலத்தை ஆண்ட மகாராஜா ஹரி சிங், இந்தியாவுடன் இணைவதில் மெத்தனமாக இருந்தார் என்றும் கடந்த 70 ஆண்டுகளாக ஒரு  வரலாற்று பொய் இழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது.

    கடந்த ஜூலை 24, 1952ம் ஆண்டு மக்களவையில் நேரு ஆற்றிய உரையிலேயே உண்மைகளை ஒப்புகொண்டுள்ளார். இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு விரும்பிய மற்ற சமஸ்தானங்களை போலவே காஷ்மீரின் மகாராஜா ஹரி சிங், இணைப்பிற்காக ஜுலை 1947ல் இந்திய தலைமையை அணுகியுள்ளார்.  அதாவது, இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்கு ஒரு முழு மாதத்திற்கு முன்பாக. நேருவின் சொந்த வார்த்தைகளில் கூறுவதானால்,  இணைப்பு குறித்த கேள்வி "ஜூலை அல்லது ஜூலை நடுப்பகுதியில் முறைசாரா முறையில் நம் முன் வந்து சேர்ந்தது". "நாங்கள் அங்குள்ள பிரபலமான அமைப்பான தேசிய மாநாடு மற்றும் அதன் தலைவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தோம், மேலும் மகாராஜாவின் அரசாங்கத்துடனும் நாங்கள் தொடர்பு கொண்டிருந்தோம்" என்று நேரு மேலும் கூறுகிறார்.

    காஷ்மீர் தொடர்பாக நேரு காலத்தில் செய்த முதல் தவறு: இந்த பேச்சிலேயே  நேரு கூறுகிறார், “ காஷ்மீர் விவகாரம் சிறப்பு வாய்ந்தது என்பதால், நாங்கள் வழங்கிய அறிவுரை என்னவென்றால்,  அங்கு விஷயங்களை அவசரப்படுத்த முயற்சிப்பது சரியானது அல்ல”

    ஆனால், நேரு விரும்பியது என்ன? ஆனால் நேரு விரும்பியது என்ன? பதில் சொல்ல நேருவை விட சிறந்தவர் யார்? அதே 1952 உரையில், அவர் மேலும் கூறுகிறார்: "மகாராஜாவும் அவரது அரசாங்கமும் இந்தியாவுடன் சேர விரும்பினாலும், நாங்கள் இன்னும் அதிகமாக விரும்புகிறோம், அதாவது மக்கள் அங்கீகாரம்".

    காஷ்மீர் பழங்காலத்திலிருந்தே இந்திய நாகரிக உணர்வின் மையப்பகுதிகளில் ஒன்றாகும். பிரிவினையின் போது, காஷ்மீரின் ஆட்சியாளர் நிபந்தனையின்றி இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுடன் காஷ்மீரை ஒன்றிணைக்க விரும்பினார். இந்த ஒன்றிணைவை நிராகரித்தவர் நேரு. மற்றும் எதற்காக? காஷ்மீர் ஒரு ‘சிறப்பு வழக்கு’ என்பதால் நேருவால் மக்கள் அங்கீகாரம் தேவை என்பது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

    நேருவின் தவறுகள் 1947 ஜூலையில் அவர் செய்த துரோகத்துடன் நின்றுவிடவில்லை. பிரிவினைக்குப் பிந்தைய இரத்தக்களரியும் வன்முறையும் காணப்பட்ட போதிலும், நேரு காஷ்மீர் இணைவதற்கு முன்னர் தனது தனிப்பட்ட திட்டங்களை   நிறைவேற்றுவதில் பிடிவாதமாக இருந்தார்.

    காஷ்மீரில் நேரு ஏற்படுத்திய வெற்றிடம் பாகிஸ்தானை காஷ்மீரில் தலையிட அனுமதித்தது, இறுதியில் அதன் படைகள் உள்ளூர் பழங்குடியினர் என்ற போர்வையில் அக்டோபர் 20, 1947 அன்று காஷ்மீர் எல்லைக்குள் படையெடுத்தது. அப்போதும் நேரு அசையவில்லை. காஷ்மீரில் பாகிஸ்தான் படைகள் வேகமாக முன்னேறி வருகின்றன. மகாராஜா ஹரி சிங் மீண்டும் நேருவிடம் இந்திய ஒன்றியத்தில் காஷ்மீரை இணைத்துகொள்ள வேண்டுகோள் விடுத்தார். ஆனால் நேரு தனது தனிப்பட்ட திட்டங்களை நிறைவேற்ற இன்னும் பேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

    அக்டோபர் 21, 1947, பாகிஸ்தான் படையெடுப்பு தொடங்கிய ஒரு நாளுக்குப் பிறகு, ஜம்மு காஷ்மீர் பிரதமர் எம்.சி.மஹாஜனுக்கு நேரு ஒரு கடிதம் மூலம் "இந்த நிலையில் இந்திய யூனியனுடன் ஒட்டிக்கொள்வதாக அறிவிப்பது விரும்பத்தகாததாக இருக்கும்" என்று அறிவுறுத்தினார்.

    ஆனால் ஒரு படையெடுப்பு கூட அவரை அசைக்காமல் இருக்க நேரு மிகவும் தீவிரமாக விரும்பியது என்ன? இறுதியாக, எம்.சி.மஹாஜனுக்கு எழுதிய அதே கடிதத்தில், நேரு தனது விருப்பத்தை எழுத்துப்பூர்வமாக வெளிப்படுத்தினார், எனவே நாம் கேள்விப்பட்டதை விட நேருவின் சொந்த வார்த்தைகளை நம்பலாம். “ஒரு தற்காலிக அரசாங்கத்தை அமைப்பது போன்ற சில நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டிய அவசரத்தை நான் உங்களுக்கு பரிந்துரைத்தேன். காஷ்மீரில் மிகவும் பிரபலமான நபராக இருக்கும் ஷேக் அப்துல்லாவிடம், அத்தகைய அரசாங்கத்தை அமைக்கும்படி கேட்கலாம்”.

    காஷ்மீரை இந்தியாவுடன் இணைப்பதை விட தனது நண்பரான ஷேக் அப்துல்லாவை அதிகாரத்தில் அமரவைப்பதே நேருவுக்கு மிக முக்கியமானதாக இருந்தது. இந்தியாவுடன் காஷ்மீரை இணைப்பதற்கு மகாராஜா ஹரி சிங் ஜூலை 1947ல் முதன்முதலில் நேருவை அணுகியபோதும், இதே வலியுறுத்தல்தான் நேரு மூலம் வைக்கப்பட்டது.  நேரு தனது தனிப்பட்ட திட்டத்தை கைவிட்டு இந்தியாவை மட்டுமே முதலில் நினைத்திருந்தால், ஒப்பந்தம் அப்போதே செய்து முடிக்கப்பட்டிருக்கும், அத்தியாயம் என்றென்றும் மூடப்பட்டிருக்கும்.

    ஆனால், கடைசி நேரத்தில் கூட இணைப்பை நேரு தாமதப்படுத்திகொண்டே இருந்ததால் பாகிஸ்தான் படைகள் தொடர்ந்து முன்னேறின. கில்கிட், பல்திஸ்தான், முசாஃப்ஃபராபாத் ஆகிய பகுதிகளை ஆக்கிரமித்தன. அவர்கள் வழியில் இருந்த பிரதேசங்களை சூறையாடி அழித்தார்கள், இறுதியாக அக்டோபர் 25-26, 1947 இல் ஸ்ரீநகரின் பார்வைக்கு வந்தார்கள். மகாராஜா இணைவிற்காக கையெழுத்திட்டபோதிலும், இந்த நிலையில் கூட நேரு வம்பு செய்துகொண்டிருந்தார்.

    1952 இல் மக்களவையில் நேரு ஆற்றிய உரையில், இந்த நாளையும் பதிவுசெய்து அவரை மேற்கோள் காட்டுகிறார்: "எனக்கு நினைவிருக்கிறது, அது அக்டோபர் 27 ஆம் தேதியாக  இருந்திருக்க வேண்டும், ஒரு நாள் முழுவதும்  உட்கார்ந்த பிறகு மாலையில் அனைத்து ஆபத்துகள் மற்றும் ஆபத்துகள் இருந்தபோதிலும், முறையீடுக்கு 'இல்லை' என்று சொல்ல முடியாது என்ற முடிவுக்கு வந்தோம்.

    அக்டோபர் 26, 1947 இல், பாகிஸ்தானியப் படைகள் ஸ்ரீநகரின் வாயில்களைத் தட்டியபோது, நேரு இன்னும் தனது தனிப்பட்ட  திட்டத்திற்கு அவரது தேசியத் தரவுகளை கோரிக்கொண்டிருந்தார்.

    இறுதியாக, அக்டோபர் 27, 1947 இல் சேருவதற்கான ஒப்பந்தம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் இந்தியப் படைகள் காஷ்மீரில் தரையிறங்கி பாகிஸ்தான் படையெடுப்பாளர்களை விரட்டத் தொடங்கின.

    ஜூலை 1947லேயே இந்த இணைவு ஏற்றுகொள்ளப்பட்டிருந்தால் ஒட்டுமொத்த காஷ்மீரின் வரலாறே வேறு மாதிரி  இருந்திருக்கும்.

    இணைவதற்கான பிரச்சனை தீர்ந்திருக்கும், பாகிஸ்தான் படையெடுப்பு இருந்திருக்காது, பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு ஜம்மு- காஷ்மீர் இருந்திருக்கால்து, ஐ.நா. சபையில் முறையிட்டிருக்க தேவையில்லை. பிந்தைய காலங்களில் போரை நடத்துவதற்கு காஷ்மீரில் பாகிஸ்தானுக்கு இடம் இருந்திருக்காது. ஜிஹாதி பயங்கரவாதம், 1990ல் காஷ்மீரி இந்துகள் வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு இருக்க மாட்டார்கள். அக்டோபர் 21, 1947 வரை, நேரு சரியான நேரத்தில் செயல்பட்டிருந்தால், பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு ஜம்மு- காஷ்மீர் இல்லை.

    ஆனால் நேருவின் தவறுகள் 1947 அக்டோபரில் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.

    காஷ்மீரில் நேரு காலத்தில் செய்யப்பட்ட 2வது தவறு என்பது  இந்தியாவுடனான காஷ்மீர் இணைப்பை தற்காலிகமானது என்று கூறியது ஆகும். மற்ற சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு எத்தகைய ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனவோ அதே ஒப்பந்தத்தில்தான் மகாராஜா ஹரி சிங்கும் கையெழுத்திட்டார். காஷ்மீர் தவிர மற்ற அனைத்து சமஸ்தானங்களும் இந்தியாவுடன் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. ஏன்?ஏனெனில் இணைப்பை தற்காலிகமாக அறிவித்தது நேருதான், மகாராஜா அல்ல.

    அக்டோபர் 26 அன்று, நேரு எம்.சி.மஹாஜனுக்கு மற்றொரு கடிதம் எழுதினார். அதில், "இந்திய அரசு இந்தச் சேர்க்கையை அறிவிக்கப்பட்ட கொள்கைக்கு உட்பட்டு தற்காலிகமாக ஏற்றுக் கொள்ளும், இது போன்ற விஷயங்கள் மக்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப இறுதி செய்யப்பட வேண்டும்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

    காஷ்மீரின் இணைப்பு வெளிப்படையான விவாதத்திற்கு ஏற்றது அல்லது காஷ்மீரை இந்தியாவுடன்  நிரந்தரமாக ஒருங்கிணைப்பதை தவிர வேறு சாத்தியங்கள் உள்ளதா, காஷ்மீர் வேறுபட்டது போன்ற சங்கிலி நிகழ்வுகளுக்கு வழிவகுத்தது நேருவின் தற்காலிக இணைவுப் பிரகடனமே தவிர, மகாராஜா காரணம் இல்லை. ஜூலை 1947 இல் இல்லையென்றாலும், அக்டோபர் 27, 1947 இல், நேருவுக்கு காஷ்மீர் இணைப்பு குறித்த கேள்வியை நிரந்தரமாக மூட மற்றொரு வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. ஆனால் நேருவின் தவறுகள் ஏழு தசாப்தகால சந்தேகங்களுக்கும், பிரிவினைவாத மனப்பான்மைக்கும், இரத்தம் சிந்துவதற்குமான ஒரு கதவைத் திறந்தன.

    காஷ்மீர் மீதான 3வது நேரு கால தவறு என்பது ஜனவரி 1, 1948ல் காஷ்மீர் விவகாரம் தொடர்பாக பாகிஸ்தானின் சட்டவிரோத ஆக்கிரமிப்பை முன்னிலைப்படுத்த சரியான சட்டப்பிரிவான 51ன் கீழ் அல்லாமல், சர்ச்சைக்குரிய நிலங்களைக் கையாளும் சட்டப்பிரிவு 35ன் கீழ் ஐக்கிய நாடுகள் சபையை அணுகியது ஆகும்.  காஷ்மீர் இணைப்பு தொடர்பாக மகாராஜா ஒரு  ஒப்பந்தத்தில் மட்டுமே கையெழுத்திட்டார், அதுவும் இந்தியாவுடன் மட்டும்தான்.

    ஆனாலும், காஷ்மீரை இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே பிரச்சினையாக ஏற்றுக்கொண்டு பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு இடத்தைக் கொடுத்தவர் நேரு.அன்றிலிருந்து ஐ.நா.வின் தீர்மானங்கள் இந்தியாவை தொடர்ந்து ஆட்டிப்படைத்து வருகின்றன.

    காஷ்மீரில் நான்காவது நேருவியன் தவறு, காஷ்மீரில் ஐ.நா-வினால் நடத்தப்பட்ட பொது வாக்கெடுப்பு இந்தியாவால் நிறுத்தப்பட்டது என்ற கட்டுக்கதையை ஏற்படுத்துவதாகும். ஆகஸ்ட் 13, 1948 இல் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் ஆணையத்தின் (UNCIP) தீர்மானம் வரிசையாக மூன்று நிபந்தனைகளைக் கொண்டிருந்தது. முதலில், போர் நிறுத்தம். இரண்டாவது, பாகிஸ்தான் படைகளை திரும்பப் பெறுவது. மூன்றாவது, வாக்கெடுப்பு.  பாகங்கள் I மற்றும் II நிறைவேற்றப்படுவதைத் தொடர்ந்து பகுதி III இருந்தது. ஜனவரி 1, 1949 இல் போர் நிறுத்தம் நடைமுறைக்கு வந்தது, ஆனால் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் இருந்து தனது படைகளை திரும்பப் பெற மறுத்தது.

    எனவே, UNCIP தீர்மானத்தின் இரண்டாம் பகுதியை பாகிஸ்தான் நிறைவேற்றாததால், அதன் தீர்மானத்தின்படி வாக்கெடுப்பு பற்றிய எந்தவொரு பேச்சும் பயனற்றது என்பதை UNCIP ஏற்றுக்கொண்டது. இன்னும், வாக்கெடுப்பு என்ற வாள் இந்தியாவின் மீது  தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. ஏன்? ஏனென்றால் நேருவே அந்தக் கதவைத் திறந்திருந்தார்!

    காஷ்மீர் மீதான ஐந்தாவது நேருவியன் தவறு, நிச்சயமாக, 370வது பிரிவின் (அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் இடைக்கால வரைவில் பிரிவு 306A) உருவாக்கம் மற்றும் நிரந்தரமாக்கப்பட்டது.  காஷ்மீரின் இணைப்பு ஒப்பந்தமும்  மற்ற சமஸ்தானங்களுக்கானது போன்றதுதான் என்பதால், சிறப்பு அந்தஸ்துக்கான எந்த நியாயமும் இல்லை. இங்கு எழுந்த ஒரே ‘சிறப்பு’ என்பது நேருவின் மனதில் இருந்தது மட்டுமே.

    உண்மையில், ஐக்கிய மாகாணங்களின் முஸ்லீம் பிரதிநிதியான மௌலானா ஹஸ்ரத் மொஹானி, அரசியலமைப்புச் சபை விவாதங்களில் இது தொடர்பாக தன்னால் முடிந்தமட்டும் கேள்வி கேட்டார். அக்டோபர் 17, 1949 இல், மௌலானா மொஹானி குறிப்பாக, “இந்த ஆட்சியாளருக்கு ஏன் இந்த பாகுபாடு காட்டுகிறீர்கள்?" என்று கேள்வி எழுப்பினார்.

    இந்த கேள்விகளுக்கு நேருவிடமோ, ஷேக் அப்துல்லா உடன் இணைந்து சட்டப்பிரிவு 370 தொடர்பாக வழிகாட்டியாக செயல்பட்ட நேருவின் நபரான என். கோபாலசாமி ஐயங்காரிடம் எந்த பதிலும் இல்லை. நேருவின் வழியில், 370வது சட்டப்பிரிவு நடைமுறைக்கு வந்தது, இதன் மூலம் இந்தியாவின் கழுத்தில் கயிறு போல தொங்கிக் கொண்டிருந்த பிரிவினைவாத மனநிலை நிறுவனமயமாக்கியது.

    அந்த கொந்தளிப்பான ஆண்டுகளுக்கு பிந்தைய ஏழு தசாப்தங்கள் கடந்துவிட்டன. குடும்பம், நட்பு மற்றும் தனிப்பட்ட திட்டங்களை  தேசிய நலன்களுக்கு மேலாக நேரு வைத்ததற்கு இந்தியா அன்றிலிருந்து பெரும் விலை கொடுத்துள்ளது. இந்தியாவை வீழ்த்த உலகம் ஒரு நெம்புகோலைப் பெற்றுள்ளது. பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமித்திருந்த ஒரு பகுதியை சீனாவிடம் ஒப்படைத்தது. ஜிகாதி பயங்கரவாதம் 1980களில் தொடங்கியது. காஷ்மீரி இந்துக்கள் தங்கள் பூர்வீக நிலங்களில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டு சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக்கப்பட்டனர். பயங்கரவாதம் ஆயிரக்கணக்கான இந்திய ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளைக் கொன்றது. இந்தியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும் ராணுவ வீரர்கள் தாய்நாட்டின் சேவையில் தங்கள் இன்னுயிரை தியாகம் செய்தனர். இது எல்லாம் வேறு விதமாக இருந்திருக்கலாம்.

    ஒரு மனிதனின் தவறுகளால் ஏழு தசாப்தங்கள் மற்றும் தலைமுறை வாய்ப்புகள் இழக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், ஏழு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, ஆகஸ்ட் 5, 2019 அன்று வரலாறு மற்றொரு திருப்பத்தை எடுத்தது. 1947 இல் இருந்ததைப் போலல்லாமல், பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் கட்டமைக்கப்பட்ட புதிய இந்தியாவிற்கு இந்தியா முதன்மையானது என்பது மட்டுமே வழிகாட்டும் கொள்கையாக இருந்தது. எனவே, 1947 முதல் இந்தியாவைத் திணறடித்த தொடர் தவறுகளை பிரதமர் மோடி இறுதியாக நீக்கினார். 370வது சட்டப்பிரிவு ரத்து செய்யப்பட்டது, இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஜம்மு காஷ்மீர் முழுவதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது, லடாக் மக்களுக்கு தனி யூனியன் உருவாக்கப்பட்டதன் மூலம் நீதி வழங்கப்பட்டது. பிரதேசம் மற்றும் முழு ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் சிகிச்சைமுறை சரியான ஆர்வத்துடன் தொடங்கியது.

    தமிழாக்கம்: மா.முருகேஷ்

    Published by:Murugesh M
    First published:

    Tags: Jammu and Kashmir