• HOME
  • »
  • NEWS
  • »
  • national
  • »
  • கோவிட் 19 தடுப்பு மருந்து வழங்கல்: இந்தியாவில் கிராம & நகர இடைவெளி

கோவிட் 19 தடுப்பு மருந்து வழங்கல்: இந்தியாவில் கிராம & நகர இடைவெளி

கோவிட் 19 தடுப்பு மருந்து வழங்கல்

கோவிட் 19 தடுப்பு மருந்து வழங்கல்

செப்டம்பர் 1ம் தேதிக் கணக்கின்படி, கிராமப்புற மாவட்டங்கள் 1,000 மக்கள் தொகைக்கு 489 ஊசிகளைப் பெற்றதாகவும், இதே நேரத்தில் நகர்ப்புற மாவட்டங்கள் 451 ஊசிகளைத்தான் பெற்றன என்றும் மின்ட் இதழில் வெளியான ஒரு கட்டுரை கூறுகிறது.

  • Share this:
    இந்திய மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட 60 முதல் 70 சதவிகிதப் பேர் இந்தியாவின் கிராமப்புறப் பகுதிகளில் வாழ்கிறார்கள். 2011 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு மதிப்பீடுகளின்படி, முழு நகர, கலவை மற்றும் கிராமப்புற மாவட்டங்களின் மக்கள்தொகைப் பங்கு, முறையே 13.6%, 13.6% மற்றும் 72.8%. நகரப் பகுதிகள் மேம்பட்ட பொது நல உள் கட்டமைப்புகளைக் கொண்டிருக்கச் சாத்தியம் உண்டு என்பதாலும், கிராமப்புறச் சமூகங்களைவிட அணுகல் ஒப்பீட்டளவில் மேலும் எளிது என்பதாலும், தடுப்பு மருந்துகள் நகரப் பகுதிகளுக்குக் கூடுதலாகச் சென்று சேரும் என்று பலரும் ஊகித்திருந்தார்கள்.

    இந்தியா கோவிட்-19 தடுப்பு மருந்தை வழங்கத் தொடங்கியபோது, இந்தக் கவனிப்பு கவலைக்கான ஒரு காரணமாக இருந்தது. ஜூன் 2021ல் இந்துஸ்தான் டைம்ஸ் நடத்திய ஓர் ஆய்வின்படி, கிராமங்களில் மற்றும் பகுதியளவு நகரமாகிய பேரூர்களில் வாழும் மக்களுடன் ஒப்பிடும்போது, நகர்ப்புற இந்தியாவில் வாழும் ஒருவர் கோவிட்-19 தடுப்பு ஊசி ஒன்றைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு கிட்டத்தட்ட இருமடங்காக இருந்தது.

    மே முதல் ஜூலை 2021 வரையிலான காலகட்டத்தில் இந்த ஆய்வு உண்மையாக இருந்தது. ஏனெனில், அப்போது நகரச் சமூகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது கிராமச் சமூகங்களில் தடுப்பு மருந்துகள் குறைவாகதான் வழங்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால் இப்போது, தடுப்பு மருந்து வழங்கலில் ஒரு புத்துணர்ச்சியான போக்கை நாம் காண்கிறோம், முந்தைய சில மாதங்களில், கிராமப்புறப் பகுதிகளில் தடுப்பு மருந்து வழங்கல் மிகுதியாகியுள்ளதை இது கூறுகிறது. இதில் மாநில அளவில் வேறுபாடுகள் உள்ளது உண்மைதான். இருப்பினும், ஒட்டுமொத்தக் கிராமப்புற மாவட்டங்கள் இந்த விஷயத்தில் முன்பைவிட மிக நன்றாகச் செயல்படுவதாகத் தோன்றுகிறதும்.

    செப்டம்பர் 1ம் தேதிக் கணக்கின்படி, கிராமப்புற மாவட்டங்கள் 1,000 மக்கள் தொகைக்கு 489 ஊசிகளைப் பெற்றதாகவும், இதே நேரத்தில் நகர்ப்புற மாவட்டங்கள் 451 ஊசிகளைத்தான் பெற்றன என்றும் மின்ட் இதழில் வெளியான ஒரு கட்டுரை கூறுகிறது. ஆனால், இந்த நேரத்தில் இதை எண்ணி நாம் மன நிறைவு கொள்ளக்கூடாது. அரசாங்கம் கிராமப்புற மக்கள் தொகைக்குத் தடுப்பு மருந்து கிடைத்தலை மிக விரைவாக மேம்படுத்தவேண்டும், அப்போதுதான் இந்த ஆண்டின் நிறைவில், வயதுவந்த அனைத்து மக்களுக்கும் 100 சதவிகிதத் தடுப்பு மருந்து வழங்குதலை நம்மால் எட்ட இயலும். நகர்ப்புற இந்தியாவில் உள்ள நிலைகளையும் கிராமப்புறப் பகுதிகளையும் நாம் ஒப்பிடும்போது, கிராமப்புறங்களில் பல தடைகள் உள்ளன.

    கிராமப்புற நலப் பராமரிப்பு உள் கட்டமைப்பு வலுவிழந்துள்ளது என்கிற உண்மை தெளிவாகத் தெரிகிறது. அரசாங்க நலப் பராமரிப்பு அமைப்பில் மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், பயிற்சி பெற்ற துணை ஊழியர்கள் போன்ற மருத்துவப் பின்பற்றுநர்கள் கிடைப்பது இந்தியாமுழுவதும் குறைவாக இருந்தாலும், கிராமப்புறச் சமூகங்களில் இந்தப் பிரச்சனை இன்னும் பெரிதாகிவிடுகிறது. நகர்ப்புறப் பகுதிகளுடன் ஒப்புடும்போது அணுகல் பிரச்சனைகள் இங்கு இன்னும் தீவிரமாக உள்ளன. அதனால், குளிர்ச் சங்கிலி மேலாண்மை, தடுப்பு மருந்தை ஒரு கிராமப்புற மாவட்டத்தின் தொலைதூரப் பகுதிக்கும் எடுத்துச்செல்லுதல் போன்றவை ஒரு குறிப்பிடக்கூடிய சவாலை அளிக்கின்றன. அத்துடன், மாற்றுத் திறனாளிகள், முதியவர்கள், ஓர் இடத்திலிருந்து இன்னோர் இடத்துக்குச் செல்ல அனுமதிக்காத நோய்களைக் கொண்ட மக்கள் போன்றோருக்குத் தடுப்பு மருந்துகளை வழங்குதலுக்குக் கவனம் அளிக்கப்படவேண்டும். எதிர்பார்க்கப்படும் மூன்றாவது அலை, தடுப்பு மருந்துகளைக் கூடுதலாகப் போட்டுக்கொண்ட சமூகங்களில் குறைந்த தீவிரத்துடன்தான் இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

    சில மாவட்டங்களில், மக்கள் முன்பதிவு இல்லாமல் தடுப்பு மருந்து போட்டுக்கொள்ளலாம், அங்கேயே பதிவு செய்துகொள்ளலாம் என்று அனுமதிக்கப்பட்டது, இது ஓர் ஊக்கமளிக்கும் படிநிலையாக உள்ளது. இது மக்களுக்கு, குறிப்பாக, இணையப் பதிவுகள், CO-WIN இணையப் பக்கத்தில் இடங்களைப் பதிவு செய்தல் போன்ற விஷயங்களில் போதுமான தொழில்நுட்ப அறிவு இல்லாதவர்கள் அல்லது அதுபற்றி ஏதும் தெரியாதவர்களுக்கு உதவுகிறது. இது தடுப்பு மருந்து வழங்கல் எண்ணிக்கையை உயர்த்தியுள்ளது என்பதில் ஐயம் இல்லை.

    அதே நேரம், இதன் இன்னொரு பொருள், தடுப்பு மருந்து வழங்கல் மையங்களில் நீண்ட வரிசைகள், மிகுதியான கூட்டம்... இந்த மையங்களில் இப்படிப்பட்ட சூழலைச் சமாளிப்பதற்குப் போதுமான மருத்துவ ஊழியர்கள் இல்லை. பலர், ஊசி போட்டுக்கொள்வதற்காகப் பல மணி நேரம் வரிசையில் நின்று காத்திருக்கிறார்கள், அதன்பிறகு, மருந்து தீர்ந்துவிட்டது என்று தெரிந்துகொள்கிறார்கள், அவர்கள் மறுநாள் அல்லது இன்னொரு நாள் வரவேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. பல நேரங்களில், மக்கள் இரண்டாவது ஊசிக்காக வரிசையில் நின்று காத்திருக்கிறார்கள், அதன்பிறகு, அங்கு போடப்படும் தடுப்பு மருந்து அவர்கள் பெற்ற முதல் தடுப்பு மருந்திலிருந்து வேறுபட்டது என்று தெரிந்துகொள்கிறார்கள். இதுபோன்ற நேரங்களில், கோவிடுக்கு ஏற்ற பழக்கவழக்கங்களில் (CAB) ஈடுபடுவதே ஒரு பிரச்சனையாகிவிடுகிறது, இதனால், தடுப்பு மருந்து மையத்தில் நோய்த்தொற்று ஏற்படும் வாய்ப்பு மிகுதியாகிறது.

    வழக்கமான வழங்கல், நாள்தோறும் தடுப்பு மருந்து கிடைத்தலைப்பற்றி மக்களுக்குத் தெரிவித்தல் ஆகியவை இந்தச் சவால்களைச் சமாளிப்பதற்கு முக்கியமாகும். கிராமப்புற இந்தியாவின் ஒரு பெரிய மக்கள்தொகை அன்றாடக் கூலிகளைச் சார்ந்திருக்கிறது; அதனால், ஊசி போட்டுக்கொள்வதற்காக முதன்மை நல மையங்களுக்குப் பயணம் செய்வது அவர்களுக்கு எளிதாக இல்லாமல் இருக்கலாம். அவர்கள் பலமுறை செல்லவேண்டும், அப்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு அன்றாடக் கூலி கிடைக்காது, இது அவர்களை வேறு பக்கம் திருப்பலாம்.

    தகுதியுள்ள வயதுவந்தோர் அனைவருக்கும் தடுப்பு மருந்து வழங்கும் இலக்கை நோக்கி நாம் மெதுவாகவும் உறுதியாகவும் நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். அதே நேரம், தடுப்பு மருந்து தொடர்ந்து கிடைப்பதும், அதை இந்தியாவின் உட்பகுதிகளுக்குக் கொண்டுசெல்வதும் கட்டாயம் தேவை. குழந்தைகளுக்கான தடுப்பு மருந்துகள், பெரியவர்களுக்கான மேம்படுத்தல் ஊசிகள் போன்றவற்றுக்கு இன்னும் மேம்பட்ட உள் கட்டமைப்பு, கள வழங்கல் அமைப்புகள் தேவைப்படும்.

    அனில் பர்மர், துணைத் தலைவர், சமூக முதலீடு, யுனைட்டெட் வே மும்பை

    Follow @ Google News: கூகுள் செய்திகள் பக்கத்தில் நியூஸ்18 தமிழ் இணையதளத்தைஇங்கே கிளிக்செய்து ஃபாலோ செய்யுங்கள்.. செய்திகளை உடனுக்குடன் பெறுங்கள். Also Follow @ Facebook, Twitter, Instagram, Sharechat,Telegram, YouTube

    Published by:Sankaravadivoo G
    First published: