மனமே சற்று இளைப்பாறு 4 : கொரோனா மரணங்கள் உண்டாக்கும் மன அழுத்தம் : மீள்வதற்கான உளவியல் ஆலோசனைகள்

மன அழுத்தம்

கொரோனா மரணங்கள் அப்படிப்பட்ட சூழலை வழங்கவில்லை. பல்வேறு உளவியல் சிக்கல்களையும் அதோடு மட்டுமல்லாமல் உறவு சிக்கல்களையும் ஏற்படுத்துகின்றன என்கின்றனர் மனநல மருத்துவர்கள். 

  • Share this:
எந்த மரணமும் ஈடு செய்ய முடியாத பேரிழப்பாகும். நெருங்கிய உறவுகள் அதை ஏற்று தாங்கி மீள்வதற்கு சில காலம் ஆகும்.  கோவிட் அல்லாத சாதாரண சூழலில் மீள்பவர்களுக்கு உறுதுணையாக பலரும் இருக்கக் கூடும். ஆனால் கொரோனா மரணங்கள் அப்படிப்பட்ட சூழலை வழங்கவில்லை. பல்வேறு உளவியல் சிக்கல்களையும் அதோடு மட்டுமல்லாமல் உறவு சிக்கல்களையும் ஏற்படுத்துகின்றன என்கின்றனர் மனநல மருத்துவர்கள். 

கொரோனா மரணங்களுக்கும் பிற மரணங்களுக்குமான சில வித்தியாசங்களை விளக்குகிறார் மனநல மருத்துவரும் தற்கொலை தடுப்புக்கான ‘ஸ்னேஹா’ அமைப்பின் நிறுவனருமான  லக்‌ஷ்மி விஜயகுமார்.

“ பொதுவாக உடல்நலக் குறைவால் ஒருவர் உயிரிழந்தால், அவரது இறுதி நாட்களில் உடனிருப்பவர்கள் அந்த மரணத்துக்கு தங்கள் மனதை தயார் செய்து கொள்ள அவகாசம் இருக்கும். ஆனால் கொரோனாவில் மூன்று நான்கு நாட்களில் எல்லாமே முடிந்து விடுகிறது. முதியவர்கள் அல்லது நாள்பட்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உயிரிழந்தால் மனம் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்காது. ஆனால் கொரோனாவில் யார் பிழைப்பார்கள், யார் இறப்பார்கள் என தெரிவதில்லை” என்கிறார் லக்‌ஷ்மி விஜயகுமார்.

சாதாரண சூழலிலேயே , நெருங்கிய உறவின் மரணம் ஒருவருக்கு உளவியல் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். அவரது துக்கம் நான்கு கட்டங்களாக நீளும் என விவரிக்கிறார் மனநல மருத்துவர் சிவபாலன் இளங்கோவன்.

“மறுத்தல்- முதலில் இறப்பு செய்தியை கேட்கும் போது அதை மனம் ஏற்காது. இது பொய்யாக இருக்கலாம் என நினைத்துக் கொண்டே இருக்கும்.

ஒப்புக் கொள்ளுதல்- பிறகு மரணம் நிகழ்ந்துவிட்டது என மனம் உணர தொடங்கும்.

உளைச்சல்- அந்த மரணத்தால் ஏற்படும் வலியை உணர்தல்

மீள்தல்- மரணத்தால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலிலிருந்து மீள்வது
ஒரு மரணத்தை ஒருவர் ஏற்று அதிலிருந்து மீள்வதற்கு பொதுவாக ஆறு முதல் பன்னிரண்டு வாரங்கள் ஆகும்.



 

இவற்றில் ஒரு கட்டம் முழுமையடைந்தால் தான் அடுத்த கட்டத்துக்கு மனம் நகரும்.  மரணத்தை ஏற்றுக் கொண்டால் தான் அதனால் ஏற்படும் உளைச்சலை உணர முடியும். அதை அனுபவித்தால் தான் அதிலிருந்து மீள முடியும்.

கொரோனா மரணங்களில் ஒரு கட்டத்திலிருந்து மற்றொரு கட்டத்துக்கு செல்வதற்கு பல காலம் ஆகிறது. எனவே துயரமும் நீண்ட நாள் நீடிக்கிறது” என்கிறார் சிவபாலன் இளங்கோவன்.
குடும்பத்தில் ஒருவர் கொரோனாவால் பாதிக்கப்பட்டால் அவர் மருத்துவமனைக்கு செல்வதை மட்டுமே உறுப்பினர்கள் பார்க்கிறார்கள்.

சிகிச்சை நேரத்திலும் அவரோடு இருக்க முடியாது. அவருக்கு தீவிர பாதிப்பு ஏற்பட தொடங்கியிருக்கிறது, மரணத்தை தொட்டு விடலாம் என்ற தருணங்களிலும் உறவுகள் யாரும் உடன் இருக்க முடியாது. இறந்த பிறகும் மருத்துவமனையிலிருந்து நேரே தகனம் செய்யப்படுகிறார். இத்தகைய சூழல் மேற்சொன்ன துயரத்தின் பல்வேறு கட்டங்களை மேலும் நீண்டதாக்கி விடுகின்றன.

“ ஒருவர் இறந்துவிட்டார் என்பதை மனம் சீக்கிரம் ஏற்று கொள்வதற்காகவே இறுதி சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன. எங்கேயோ காணாத இடத்தில் ஒருவர் இறந்து விட்டால் எவ்வளவு சிரமப்பட்டேனும் அவரது உடலை கொண்டு வருவதற்கான காரணமும் கூட அதுவே. ஆனால் கொரோனா மரணங்கள் அப்படியான சூழலை தருவதில்லை. இந்த இறப்புகள் திடீரென நிகழ்வதால், பலர் இறப்பை மறுக்கும் கட்டத்திலேயே இருக்கிறார்கள். எனவே அவர்களின் துயரமும் மிக நீண்டதாகி விடுகிறது. சாதாரண சூழ்லில் அவர்க்ளை தேற்றி ஆறுதல் சொல்ல மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களோ நண்பர்களோ இருப்பார்கள். ஆனால் கொரோனா அந்த வாய்ப்பையும் வழங்கவில்லை” என்கிறார் சிவபாலன்.



 

புதிய சிக்கல்கள்: 

கொரோனா மரணங்கள் பல புதிய உறவு சிக்கல்களையும் சவால்களையும் ஏற்படுத்துவதாக மருத்துவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
“பொதுவாக மரணம் நிகழும் போது அவரை காப்பாற்றியிருக்க இன்னும் முயன்று இருக்கலாம் என்ற குற்ற உணர்வு நெருங்கியவர்களுக்கு தோன்றுவது இயல்பு.

அது ஒருவருக்குள் ஏற்படும் குற்றவுணர்ச்சியாகும். ஆனால்  கொரோனா மரணங்களில் நிலைமை வேறு. ஒரு குடும்பத்தில் இளைஞர் ஒருவருக்கு கொரோனா தொற்று ஏற்பட்டு அதன் பிறகு அவரது தாய்க்கும் தொற்று ஏற்பட்டது. அவரது தாய் சிகிச்சை பலனின்றி உயிரிழந்து விட்டார். மகன் உயிர் பிழைத்து விட்டார். அந்த இளைஞரின் தங்கை “நீ தான் என் தாயை கொன்று விட்டாய்” என குற்றம் சாட்டுகிறார். இது போன்ற பல சிக்கல்கள் பல குடும்பங்களில் உள்ளன ” என்கிறார் சிவபாலன் இளங்கோவன்.

மனமே சற்று இளைப்பாறு 3: குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு உங்களால் கொரோனா வந்திடுமோ என குற்ற உணர்ச்சியா..?

புதிய சவால்கள்:

“இரண்டாவது அலையில் இறப்பவர்கள் 30 முதல் 50 வயது வரையிலானவர்கள் பலர் இறக்கின்றனர். இந்த வயதில் இருப்பவர்கள் குடும்ப பொறுப்புகள் அதிகமுள்ளவர்கள். குடும்பத்தில் அப்படி ஒரு நபர் திடீரென இறக்கும் போது மற்ற உறுப்பினர்களுக்கு அது கூடுதல் பொறுப்புகளையும் சவால்களையும் ஏற்படுத்துகிறது.

வெளி உலகமே பழகியிராத மனைவிக்கு கணவனின் மறைவுக்கு பின் தன்னுடைய 40வயதில் புதிதாக வேலைக்கு செல்வது, வாகனம் ஓட்டுவது, வங்கி பரிவர்த்தனைகள் சரிபார்ப்பது சவாலாக உள்ளது. அதே போன்று மனைவியின் இறப்புக்கு பின் இரண்டு குழந்தைகளை தனியே கவனித்து அலுவலக வேலையோடு வீட்டு வேலைகளையும் பார்ப்பது என்பது மிகவும் சிரமத்தை ஆணுக்கு ஏற்படுத்துகிறது.” லக்‌ஷ்மி விஜயகுமார்.



மீள வழியுண்டு

கொரோனா மரணங்களின் துயரிலிருந்து மீள நாளாகும் என்பது உண்மை தான். எளிதானது அல்ல. ஆனால் மீளா துயரம் என்றும் எதுவும் இல்லை என்கின்றனர் மருத்துவர்கள்.  “நீங்கள் யார் ஒருவர் மீது அதிக அன்பு வைத்திருந்தாலும் அவரை ஒரு நாள் இழக்க நேரிடும் தானே. எனவே அன்புக்குரியவர்களின் மரணத்துக்கு பிறகான நமது வாழ்க்கையில் அர்த்தம் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். தனிமை என்பது ஒரு மனநிலை. 100 பேருக்கு மத்தியிலும் தனிமையாக நினைக்க முடியும். யாருமே அருகில் இல்லாவிட்டாலும் எல்லாரும் இருப்பது போல் தோணலாம். எனவே மனம் விட்டு யாரிடமாவது கண்டிப்பாக பேச வேண்டும். நம்மை நாமே புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும்” என்கிறார் லக்‌ஷ்மி விஜயகுமார்.

 
Published by:Sivaranjani E
First published: