Home /News /explainers /

குற்றவியல் நடைமுறை மசோதா என்றால் என்ன - எதிர்ப்புக்கு காரணம் என்ன?

குற்றவியல் நடைமுறை மசோதா என்றால் என்ன - எதிர்ப்புக்கு காரணம் என்ன?

இத்தகைய முயற்சிகள் நமது சமூக உலகத்தை என்றும் ஆட்கொண்டு நிற்கும், பல்வேறு இனமக்களை குற்றப்பரம்பரைகளாக வகைப்படுத்துமென சமூகவியலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இத்தகைய முயற்சிகள் நமது சமூக உலகத்தை என்றும் ஆட்கொண்டு நிற்கும், பல்வேறு இனமக்களை குற்றப்பரம்பரைகளாக வகைப்படுத்துமென சமூகவியலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இத்தகைய முயற்சிகள் நமது சமூக உலகத்தை என்றும் ஆட்கொண்டு நிற்கும், பல்வேறு இனமக்களை குற்றப்பரம்பரைகளாக வகைப்படுத்துமென சமூகவியலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இந்திய குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஒருவரின் உயிரியியல் மாதிரிகளை (Biological Samples) சேகரிக்க வழிவகை செய்யும் சட்ட மசோதாவை கடந்த திங்கட்கிழமை மத்திய அரசு மக்களையில் அறிமுகம் செய்தது.

சிறைத்தண்டனை கைதிகள் அடையாள சட்டம் 1920-க்கு மாற்றாக இந்த சட்டமுன்மொழிவு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. 1920 வருட சட்டத்தின் கீழ் குறைந்தபட்சம் 1 ஆண்டு முதல் ஆயுள் சிறை தண்டனை வரை தண்டனை விதிக்கப்பட்ட குற்றவாளி (அல்லது) குற்றங்கள் புரிவதை வழக்கமாக கொண்டு, குற்றவியல் நடைமுறை சட்டத்தின் கீழ் நன்னத்தைகான பிணை பெற்ற நபர், குறைந்தபட்சம் 1 ஆண்டு சிறை தண்டனை பெற்றுக் கொடுக்கும் குற்றங்களில் கைது செய்யப்பட்ட  நபர்  ஆகியோரிடம் இருந்து  கைவிரல் ரேகைகள் மற்றும் கால்தட பதிவுகளை  பதிவு செய்யப்பட்டது.

ஆனால், தற்போது சட்ட முன்மொழிவு இந்த வரையறையை விரிவுபடுத்தியுள்ளது.  உதாரணமாக,  இந்தியக் குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டவர்கள், நீதிமன்றத்தால் தண்டனை பெற்றவர்கள், தடுப்பு காவல் சட்டங்களின் கீழ் சிறைவைக்கப்பட்டவர்களின்  கைவிரல்கள் பதிவுகள், உள்ளங்கை அச்சுப் பதிவுகள், கால்தடப் பதிவுகள், புகைப்படங்கள், கருவிழி மற்றும் விழித்திரை ஸ்கேன்கள், உடல் மற்றும் உயிரியல் மாதிரிகள் ( குருதி, வெண்ணிறத் திரவம், தலை முடி மாதிரிகள்) மற்றும் அவற்றின் பகுப்பாய்வு, கையொப்பங்கள் மற்றும் கையெழுத்து உள்ளிட்ட நடத்தை பண்புகளை உள்ளடக்கிய தனிப்பட்ட உயிரியல் தரவுகளை சேகரிக்கவும், சேமித்து வைப்பதற்கும், பகுப்பாய்வு செய்ய காவல்துறை மற்றும் சிறை அதிகாரிகளுக்கு அனுமதி வழங்குவதை இந்த சட்ட முன்மொழிவு  கட்ட்டாயப்படுத்துகிறது.

இவ்வாறு சேகரிப்பட்ட தரவுகளை தேசியக் குற்ற ஆவணக் காப்பகம் சேமிக்கும். சிறைக்கைதிகளின் பயோமெட்ரிக் தரவுகளை 75 ஆண்டுகள் சேமித்து வைக்கும் உரிமையை இந்த சட்ட முன்மொழிவு வழங்கியுள்ளது.இந்த சட்ட முன்மொழிவின் கீழ், தரவுகளை தர மறுப்பது, எதிர்க்கலகம் செய்வது இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றமாகக் கருதப்படும்.

பெண்கள் அல்லது குழந்தைகளுக்கு எதிரான குற்றங்களில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் அல்லது ஏழாண்டுகளுக்குக் குறையாத சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்ட குற்றவாளிகள் தவிர, வேறு எந்தக் குற்றத்திலும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒருவர் இந்த சட்ட முன்மொழிவின் கீழ் அவரது உயிரியல் மாதிரிகளை எடுக்க அனுமதிக்க மறுக்கலாம் (கருவிழி மற்றும் விழித்திரை ஸ்கேன்கள் எடுப்பதை அவரால் மறுக்க முடியாது) என இச்சட்ட முன்மொழுவு கூறுகிறது.

சாதக/பாதங்கள் என்ன? 

இன்றைய நவநாகரிக உலகத்தில், குற்றங்களின் தன்மை மிகவும் சிக்கலானதாக மாறிவருகிறது.  குற்றச்செயல்களை ஒடுக்குவதற்கான மிகத் தீவிரமான சட்டங்களை இயற்றுவது அவசியமாகிறது. எனவே, காலத்திகேற்ப  தொழில்நுட்பங்களை பயன்படுத்திட வேண்டும் என்ற அடிப்படை சாரம்சத்தை சட்ட முன்மொழிவு கொண்டுள்ளது. இருந்தாலும், இதிலுள்ள பாதகங்களும் விவாதிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றே.

முதலாவதாக, இந்த முன்மொழிவு குற்றவாளிகளை மட்டும் ஆவணப்படுத்தவில்லை, குற்றங்களின் தன்மையை பகுப்பாய்வு செய்கிறது.  குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஒருவரைத் தமக்கெதிர் சான்றளிப்பவராக இருக்குமாறு கட்டாயப்படுத்துதல் ஆகாது (பிரிவி 20(3) என்று இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் சொல்கிறது.  எனவே, 1920 வருட சட்டம் குற்றவாளியின் அடையாளங்களை மட்டுமே ஆவணப்படுத்த அனுமதி வழங்குகிறது. ஆனால், தற்போதைய சட்ட முன்மொழிவு  குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஒருவரே  தமக்கெதிராக சாட்சியமளிக்க (உயிரியியல் மாதிரிகளை பகுப்பாய்வு செய்ய அனுமதிப்பதன் மூலம் ) நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்.  இது, அரசியல் அமைப்புக்கு எதிரானது. அடிப்படை உரிமைக்கு முரணான அல்லது அவற்றை  குறைவு செய்யும் சட்டங்கள் இல்லா நிலையென ஆகும் என்று இந்திய அரசியலமைப்பு சொல்கிறது (courts to declare a law or an act void if it infringes the fundamental rights).

1920 தண்டனை கைதிகள் அடையாள சட்டம்


பிரிவு 21ன் கீழ் ஒருவரது உயிரோ உடல்சார் உரிமையோ, சட்டம் விதித்தமைத்துள்ள நெறிமுறைப்படி அன்றி, பறிக்கப்படுதல் ஆகாது. 2010ல் நடைபெற்ற selvi vs state of karnataka வழக்கில், இந்திய உச்சநீதிமன்றம், " எந்தவொரு தனிநபரையும் தனக்கெதிர் சான்றளிப்பவராக நிர்பந்திக்கக் கூடாது. குற்றஞ்சாட்டப்பவரின் முன்னனுமதி இல்லாமல் narcoanalysis, polygraph examination and the Brain Electrical Activation Profile (BEAP) test போன்ற எந்தவித சோதனைகளும்  மேற்கொள்ளக் கூடாது. இது, இந்திய அரசியலமைப்பின் 20(3) சட்டப்பிரிவுக்கு எதிரானது.  தானாக, முன்வந்து சோதனை மேற்கொண்டாலும், அதை சாட்சியமாக எடுத்துக் கொள்ள கூடாது. வழக்கு விசாரணையின் போது மௌனம் கடைபிடிப்பது கூட அடிப்படை உரிமையாகும்" என்ற தீர்ப்பை வழங்கியது.



இரண்டாவதாக, இந்திய பிரஜைகளின் தனிப்பட்ட தகவல்களின் பாதுகாப்பு, ரகசியத்தன்மை, தனியுரிமை ஆகியவற்றை உறுதி செய்வதற்கான சட்ட திட்டங்களோ, நிர்வாக கட்டமைப்புகளோ இந்தியாவில் இல்லை.

அறிவியல் தொழில்நுட்பம் அதிகார உலகத்துடன் கைகோர்ந்து நின்று மனிதர்களை விலங்கிட்டு வைத்திருக்கிறது என்ற கசப்பான வரலாற்று உண்மையை  நாம் கண்டு கொள்ள வேண்டும்.    ஆதார், முக அங்கீகார முறைமை (facial recognition system), டிஎன்ஏ தொழில்நுட்ப வரன்முறைச் சட்ட மசோதா, குற்றவியல் நடைமுறை (அடையாளம்) முன்மொழிவு போன்ற முயற்சிகள் நமது சமூக உலகத்தை என்றும் ஆட்கொண்டு நிற்கும், பல்வேறு இனமக்களை குற்றப்பரம்பரைகளாக வகைப்படுத்துமென சமூகவியலாளர்கள்  தெரிவிக்கின்றனர்.
Published by:Salanraj R
First published:

Tags: Criminal Background

அடுத்த செய்தி